فلسفه اين روز چيست؟                                                   

در دوران ايران باستان ،ايرانيان هر سال را به 12 ماه که هر ماه دقيقا 30 روز بود تقسيم ميکردند.که علاوه بر ماه ها،هر يک از روزهاي ماه نيز داراي اسم مشخص بودند.براي مثال روز اول هر ماه به نام "اهورامزدا" روز خدا ناميده مي شد.روز دوم روز "بهمن" به مفهوم سلامت و انديشه که از صفات خداوندي است ، روز سوم به نام "ارديبهشت" به معناي بهترين پاکي و راستي ، روز چهارم روز"شهريور" روز فرمانروايي و روز پنجم به نام "سپندارمذ" بوده است.سپندارمذ صفت ملي زمين است.يعني گستراننده،فروتن ، مقدس.زمين نماد عشق است چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزد. زشت و زيبا را به يك چشم مينگرد و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود امان مي دهد. به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق مي پنداشتند. در هر ماه، يك بار، نام روز و ماه يكي مي شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن مي شد، جشني ترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، مهرگان لقب ميگرفت. همين طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ يا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشني با همين عنوان ميگرفتند.
سپندار مذگان جشن زمين و گرامي داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پيدا مي كردند. در اين روز زنان به شوهران خود با محبت هديه ميدادند. مردان نيز زنان و دختران را بر تخت شاهي نشانده، به آنها هديه داده و از آنها اطاعت مي كردند.

آري اين عظمت تاريخ ايران است.عظمتي که کمتر ملتي از آن بر خوردار است.ولي افسوس و صد افسوس که وقتي از يک جوان ايراني امروزي مي پرسي روز عشق چه روزي است،باافتخار !! جواب مي دهد:ولنتاين.آري ، اين نشان حقارت و ذلالت ما وارثان ايران هست که بدون توجه به تاريخ پرشکوه خود تاريخ بيگانگان را اسوه و الگوي خود قرار ميدهيم و بر تاريخ چندهزار ساله خود پشت پا ميزنيم.

واژه سپندارمزد در اوستا سپنته آرمئيتي آمده است و به چم ( معني) فروتني و بردباري که خاص مادران است به کار آمده.

از آنجايي که در ايران باستان سال به 12 ماه مساوي تقسيم ميشد و پنج روز انتهاي سال جز ماههاي سال به حساب نميامندند مي توان به اين نتيجه رسيد:

 روز سپندارمذگان ،29 بهمن ,روز عشق ايرانيان بر زيبا دلان خجسته باد.

بدون خطر کردن، به دست آوردن دوست داشتنی ها چگونه ممکن است و چه ارزشی دارد؟
خطرات می توانند محک عشق باشند و قلب را بیازمایند.
دوست داشتن، خود را به خطر افکندن است و عشق، چشم پوشیدن از خود.
عشق، خود را ندیدن است و او را دیدن،
و اگر عاشق خود را دید، او را در خود دیده و جز او را نمی بیند.
هر چیزی قیمتی دارد و قیمت معشوق حقیقی، همه چیز است، حتی بیش از همه چیز.
هر چیزی به قیمتی حا صل می شود و اما معشوق حقیقی خودت را می خواهد، کامل و تمام و خالصانه.
کم است، کم است حتی اگر همه چیزی را فدای او کنی و خود را قربانی اش.
اگر او یگانه حقیقت است، پس همه چیز کم است...
??
زیبایی حقیقی نایاب و دور از دسترس است.
حقیقت زیبا، دست یافتنی نیست بلکه خودش می یابد و با خودش می برد.
حقیقت فرّار است و هرگز در یک جا باقی نمی ماند.
اگر برای دمی هم او را ببینی و تجربه اش کنی، این به تمام زندگی می ارزد و ارزش مردن را دارد.
بعد از دیدن زیبایی حقیقی، بدون آن زیستن، زندگی نیست
و پس از دیدن آن زیبایی، مردن، مردن نیست...

...

و سرانجام عاشق در وجود معشوق می میرد. اما در معشوق، مرگ راه ندارد.
پس عاشق در معشوق متولد می شود و خود، معشوق می گردد.
معشوق نیز در عاشق، آشکار می گردد.
و عاشق در می یابد که معشوق خودش بوده و عاشق حقیقی، همان معشوق بوده.
این گونه است که
عشق و عاشق و معشوق
یکی می شوند زیرا یکی بوده اند و یکی هستند.
در حضور الهی، این چنین زندگی کنید.
آنگاه رستگارید.
قسمتی از کتاب نقّاش و قوهای وحشی
نویسنده کلود کلمان

شخصي از امام حسين پرسيد:

 فاصله ميان ايمان و يقين چقدر است؟

 فرمود: چهار انگشت.  

                       گفت: چگونه؟

 فرمود: ايمان آن است که آن را مي شنويم و يقين آن است که آن را مي بينيم و فاصله بين گوش و چشم چهار انگشت است.

                       پرسيد: ميان آسمان و زمين چقدر است؟

فرمود: يک دعاي مستجاب. 

                       پرسيد : ميان مشرق و مغرب چقدر است؟

فرمود: به اندازه ي سير يک روز آفتاب

                       پرسيد: عزت آدمي در چيست؟

 فرمود: بي نيازيش از مردم. 

                            پرسيد: زشت ترين چيزها چيست؟ 

 فرمود: در پيران هرزگي و بيعاري است،

 در قدرتمندان،درنده خويي،

     در شريفان، دروغگويي،

          در ثروتمندان، بخل است

                        و

                     در عالمان حرص.

این یک متن چینی خوشبختی به نام تانتاراتوتم هست.

شما شاید به این چیزها اعتقاد نداشته باشید ولی این نصیحتهای خوبی هست.تا آخر بخونید شاید درسی گرفته باشید.

                                      یک

به آدمها بیش از اون چیزی که انتظار داری بده و با خوشروئی انجام بده.

                                         دو

با یک نفر ازدواج کن که تو  با اون از خودت با لذت صحبت کنی.

وقتی پیر شدی این خصوصیت از همه چی مهمتر است.

                                       سه

هر چیزی را باور نکن.

یا اینکه با تمام پشتکار زحمت بکش یا هراندازه که لازم است بخواب.

                                     چهار

وقتی به کسی میگوئی تو را دوستت دارم منظورت هم همان باشد.

                                      پنج

وقتی به کسی می گوئی متاسفم توی چشمهای او نگاه کن.

                                     شش

حداقل شش ماه نامزد باش فبل از اینکه ازدواج کنی.

                                      هفت

به عشق از نگاه اول معتقد باش.

                                     هشت

هرگز به آرزوهای دیگران نخند.

کسانی که آرزو ندارند چیز زیادی ندارند.

                                      نه

عمیق و با گرمی عاشق باش.

ممکن است که قلبت بشکند ولی این تنها راه زندگی کامل است.

                                     ده

در هنگام سوء تفاهم منصفانه مجادله کن.و لطفا توهین نکن.

                                    یازده

افراد را از روی خانواده آنها نسنج.

                                   دوازده

آهسته صحبت کن ولی سریع فکر کن.

                                  سیزده

وقتی کسی از تو سوالی پرسید که تو جواب نمیخواهی بدهی

اول تبسم کن و بعد بپرس چرا میخواهی این را بدانی؟

                                  چهارده

در نظر داشته باش عشق بزرگ و موفقیت بزرگ به همراه ریسک بزرگ هست.

                                  پانزده 

وقتی کسی را عطسه کردن می شنوی بگو سلامت باشی.

                                  شانزده

وقتی از کسی شکست خوردی از أن شکست درس یاد بگیر.

                                  هفده

سه چیز مهم یادت نره:

احترام و عزت به خودت

احترام به دیگران

مسئولیت در برار تمام اعمالت

                              هجده

هرگز اجازه نده که یک دعوای کوچک یک دوستی بزرگ را خطشه دار کند.

                               نوزده

وقتی که متوجه یک اشتباهات شدی آن را به سرعت درست کن .

                               بیست

وقتی گوشی تلفن را برمیداری لبخند بزن شخص پشت خط از صدایت متوجه میشود.

                              بیست و یک

زمانی هم با خودت به سر ببر.

خدایا چه کرده ام که اینچنین هدیه گرانبهائی به من داده ای

هر آنچه دارم تقديم به تو تنها اميد زندگاني ام،

به عشقمان قسم تا ابد برای تو و کنار تو خواهم ماند

عاشقانه دوستت دارم.

عشق بی همتایم، ای تویی که بی تو زندگی بی رنگ است، زیباترین روز زندگیم، روز طلوع خورشید،و روز میلادت را تبریک میگویم.

اي عزيزترينم:

چه خوب شد که به دنيا آمدي و چه خوب شد که دنياي من شدي . چه زیباست روزی که با آمدنت به من جان دادی

براي من بمان و برایم از عشقت بخوان که تا تو هستی نفس میکشم.

نازنینم، یگانه مرد زندگانیم، با وجود فرسنگها فاصله که بین دستهامان دیوار کشیده اند، تنها میتوانم قلبم را که لبريز از عشقی آتشین و حقیقی ست به تو هدیه کنم. قلبم را بردار و تمامی حجمش را پر از امواج نوراني عشقت کن، بعد يک گوشه آسمان بياويز ، تا آسمانت همیشه نورانی باشد

زندگانیم تقدیم به تو ای تمام  خیال من

اي تک ستاره آسمان قلبم و اي سرچشمه ي حیاتم،
هر آنچه هست و نیست تقديم به تو اي محبوب بی همتایم

تقديم به تو که يادت در فکر من ، عشقت در قلب من ، و نگاهت هميشه در ذهن من ماندگار و عطر مهربانيت هميشه در وجودم جاريست .

۱- شاد بودن بدون دليل

۲- دائم به کاري مشغول بودن

 ۳- تقاضاکردن آنچه با تمام وجودمي خواهد

همه چيز در پايان خوب است. اگر خوب نباشد
بدانيد که هنوز به نقطه پايان نرسيده است.

احمقانه است که بخواهي از اشتباهات ديگران در
امان باشي . چنين کاري غيرممکن است .

فقط سعي کن از اشتباهات خودت درامان باشي.

شما ممکن است بتوانيد گلي را زير پا لگدمال کنيد،

 اما محال است بتوانيد عطر آنرا در فضا محو سازيد.

اینهم فالی که عزیزم برام گرفته

 حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق

                         بدرقه رهت شود همت شحنه نجف

اگر راه خاندان پیامبر بپوئی عنایت و توجه امیر نجف حضرت علی نگهبان تو خواهد بود.

               عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

جلوه ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت

               عین آتش شد از این غیرت و بر عالم زد

عقل می خواست کزین شعله چراغ افروزد

                برق غیرت بدرخشیدو جهان برهم زد

مدعی خواست که آید به تماشاگه راز

               دست غیب آمد و بر سینه نامحرم زد

دیگران قرعه قسمت همه بر عیش زدند

                دل غمدیده ما بود که هم بر غم زد

جان علوی هوس چاه زنخدان تو داشت

                 دست در حلقه آن زلف خم اندر خم زد

حافظ آن روز طربنامه عشق تو نوشت

                   که قلم بر سر اسباب دل خرم زد

تفسیر:

دل خوش دارید که تمام مدعیان کنار زده شدند و با دست غیب شما به زودی به وصال خود خواهید رسید و از غم و غصه فارغ خواهید شد.

چه انتظار شیرینی

همه لحظات رو به این انتظار شیرین سپری کردن چه لطفی داره.. انتظار  برای لحظه دیدار

انتظار...بازم انتظار...

وقتی که از شوق بغض راه گلوتو بگیره...و نتونی حتی کلمه ای حرف بزنی...فقط نگاهت بتونه کمی از احساس

پاک و خالصانتو بیان بکنه..

با دسته گل قشنگی و سفیدی که قشنگی عزیزتو  چند برابر کنه...

یه شب قبل از شب یلدا ولی برای  من باشکوهتر از هر شب یلدایی....

فردا نیست

            دور نیست

                          دیروز نیست

نگاه کن !

خوشبختی شکوه صبح است.

همین صبحی که چشم باز می کنی !

ز تمام بودنیها

 تو همین ازآن من باش

             که به غیر با تو بودن

                              دلم آرزو ندارد.

  خدایا ! 
      عشق انسانها به یکدیگر معجزه توست 
      

  شگفتی های طبیعت هم موهبت توست. 
   

     به باد و باران ، آتش و خاک می نگرم و نجوا میکنم : 
     

     قلب من ، معبد هستی ست 
    

      که محراب عشق خدا آن را مزین کرده است. 
    

     آیا وجود همین قلب ، 
       

                   بزرگترین معجزه خدانیست؟

هرگز به دنبال خوشبختی پرواز نمی کردم

یافتن از طریق گم کردن است

و نه از راه گشتن و جستجو کردن

                اوج و فرودی دارد

به ریتم دلنشین آهنگ زندگی گوش سپار

                                و نه تنها به اوج و فرود آن

چرا که هر اوج و فرودی

روزی می گذرد

                   و تنها

ریتم دلنواز موسیقی

                    در یاد می ماند...

بدان ، زمانی دستخوش رنج می شوی که معبود را از یاد ببری.

غفلت از او سرچشمه رنج است و این رنج ها ما را از صدها معبر آتشین

عبور میدهند ، تا پروردگار را به یاد آوریم.

 پس ؛  بیایید نام او را در هر نفس نجوا کنیم.

خدایا !

لذت ، بیماریست !